نوروز جشن طبیعت و جشن انسانهاست

نوروز اسم طبیعی است که کمتر به معرفی سابقهء تاریخی و ادبی نیاز دارد. این جشن باستانی زمانی آغاز میگردد که روزگار کهن زندگی و حیات را از سر می آغازد و زمانه آنچه در اوست نو میکند.موجودات گیتی حیات جدید و سال حقیقی دوره ای از ادوار خویش را به پایان رسانیده و وارد مرحله ای تازه ای میگردد. از همین جهت است که این روز باستانی به نوروز مسمی شده است و نزد اکثر دانشمندان، فلاسفه و ستاره شناسان به مثابهء بزرگداشتی از زمان و بیانگر حقیقت لایتناهی تلقی میگردد. بدون تردید نوروز پیش از همه نشانه ای درکی از زمان است و با وقت معینی ارتباط دارد. فهم و درک زمان که خود معلول تکاملی به حساب می آید در فرهنگ ها و تمدن های بشری واقع میگردند و آدمیان را از جهانی که در آن سینه سائی میکنند آگاه و واقف میسازد. شاید در میان تمامی روز های جشن و سروری که میان آدمیان باقی مانده و از گذشته ها ی دور تا امروز اعتبار و منزلت اجتماعی و تاریخی خود را حفظ کرده است، نوروز در ردیف مهمترین آنها محسوب  گردد. به دلیل اینکه در جهان کمیت قابل ملاحظه ای انسانها این جشن باستانی را برگزار میکنند و به دلایل فراوان اهمیت زیادی کسب کرده است، این جشن، اول بهار حتی قبل از پیدائیش نوروز به مفهوم امروزی اش، یکی از بزرگترین جشن های اقوام – هند واروپائی و یا هند و ایرانی که بعد به آریایی ها شهرت یافته بود، که در حدود قرنهای 14 و یا 15 قبل از میلاد به سرزمین های امروزین افغانستان، ایران وغیره مهاجرت کرده و مکان گزیده اند. نوروز به یک شخص یا گروه حاکم، یا طبقه و مردم خاص و به جائی رسیده معینی تعلق ندارد، در همه جای فرودستان و فرادستان و مردم کوچه و بازار و اقشار مختلف، همه تابع نظِم طبیعت اند. به قول اورنگ مراد مردم در همه جا با شور و هیجان در حرکت اند و هر کسی به قدر وسع و به تناسب توان شان در این جشن طبیعت حضور میابند و بدون غرض و ریأ و تظاهر، آنرا جشن خود پنداشته و به اجرای سنن نیکوی نیاکان خویش میپردازند. البته باید اذعان ساخت که در این رهگذر نه تحمیلی مطرح است و نه رقابت نامشروعی، و هرکسی به تناسب توان خویش خانه ای میسازند، لباس های نوی میپوشند و دسترخوان هموار میکنند و هر آنچه را که خوب تر و بهتر میپندارند در طبق اخلاص می گذارند! کشور ها و ملت های که از این جشن بزرگ و باستانی تجلیل به عمل می آورند و نیز قدامت تاریخی این مراسم که طی سالهای متمادی بدین نام شهرت یافته است طبعأ این اندیشه را به ذهن ما القأ میکند که باید سابقه و قدامت نوروز فراتر از پیشینهء اقوام آریائی و حتی عرصهء فعالیتهای آنان بوده باشد.

ادامه مطلب